«Μήπως δεν δουλεύει;», «Μήπως κάτι κάνω λάθος;», «Μήπως απλώς σπαταλάω χρόνο;». Εάν αυτές οι σκέψεις περνάνε από το μυαλό σου, δεν είσαι μόνος/η, και κυρίως δεν σημαίνει ότι η θεραπεία σου αποτυγχάνει. Πολλοί άνθρωποι κάνουν ουσιαστική πρόοδο χωρίς καν να το συνειδητοποιούν. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι μία ευθεία γραμμή. Δεν είναι “μπαίνω – διορθώνομαι – τελείωσα”. Είναι πορεία. Με στάσεις, πισωγυρίσματα, παύσεις, επανεκκινήσεις. Και όλα αυτά τα εμπόδια είναι μέρος της ίδιας της διαδικασίας.
Πώς θα ξέρω αν η ψυχοθεραπεία με βοηθά; 🧩
Η πρόοδος στη θεραπεία σπάνια μοιάζει με «ξαφνικά όλα είναι καλά». Πιο συχνά μοιάζει με μικρές, αθόρυβες αλλαγές που χτίζονται με τον χρόνο. Να τι χρειάζεται να προσέξεις:
1️⃣ Καταλαβαίνεις καλύτερα τον εαυτό σου.
Δεν αντιδράς απλώς, αλλά αρχίζεις να παρατηρείς.
«Α, τώρα θυμώνω γιατί νιώθω ότι με αγνοούν.»
Αυτή η επίγνωση είναι μεγάλο βήμα.
2️⃣ Αντέχεις καλύτερα τα δύσκολα συναισθήματα.
Δεν σημαίνει ότι δεν στενοχωριέσαι.
Σημαίνει ότι δεν σε κατακλύζουν όπως παλιότερα.
Έχεις περισσότερο χώρο μέσα σου.
3️⃣ Μιλάς πιο ανοιχτά – και έξω από τη θεραπεία.
Βάζεις όρια πιο καθαρά.
Λες “όχι” χωρίς τόσες ενοχές.
Ζητάς αυτό που χρειάζεσαι.
4️⃣ Δεν κατηγορείς τον εαυτό σου τόσο σκληρά.
Η εσωτερική σου φωνή γίνεται λίγο πιο συμπονετική.
Και αυτό αλλάζει τα πάντα – κυρίως την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και για το τι αξίζεις ως άτομο.
5️⃣ Κάνεις διαφορετικές επιλογές.
Ίσως όχι πάντα “σωστές”, αλλά πιο συνειδητές.
Και αυτό λέγεται εξέλιξη.
6️⃣ Ακόμα κι όταν δυσκολεύεσαι, ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος/η.
Έχεις έναν χώρο ασφαλή – τη θεραπεία σου, όπου μπορείς να επιστρέφεις ξανά και ξανά.
Αν αναγνωρίζεις έστω 1-2 από αυτά, τότε κάτι έχει ήδη ενεργοποιηθεί. Και στη θεραπεία, αυτό το “κάτι” είναι συχνά αρκετό για να συνεχίσεις.
Άνοιξε ένα χώρο για τον εαυτό σου και μίλησε με έναν πιστοποιημένο ψυχολόγο. Κάθε συνεδρία είναι ένα μικρό βήμα για να καταλάβεις καλύτερα τον εαυτό σου και να νιώσεις πιο ελεύθερος/η μέσα στη ζωή σου.
Νιώθεις ότι έχεις “κολλήσει” στη θεραπεία;
Το αίσθημα στασιμότητας είναι απόλυτα φυσιολογικό. Δεν σημαίνει αποτυχία. Συχνά σημαίνει ότι βρίσκεσαι σε ένα βαθύτερο, πιο δύσκολο σημείο της δουλειάς.
Αν νιώθεις έτσι, να τι μπορείς να κάνεις:
1. Φέρε το ως θέμα στη συνεδρία
Πες το απλά: «Νιώθω ότι δεν προχωράμε», «Δεν είμαι σίγουρος/η αν αυτό με βοηθάει».
Αυτό είναι θεραπευτικό υλικό.
2. Μοιράσου αμφιβολίες ή δυσφορία
Αν κάτι στη διαδικασία δεν σου ταιριάζει, ο ρυθμός, το στυλ, τα θέματα, τότε αξίζει να ακουστεί. Η θεραπεία δεν είναι μονόλογος. Είναι σχέση.
3. Αναρωτήσου: Είναι φάση ή είναι mismatch;
Κάποιες φορές είναι απλώς ένα δύσκολο στάδιο. Άλλες φορές, μπορεί ο συγκεκριμένος θεραπευτής να μην είναι το κατάλληλο ταίρι για σένα, και αυτό δεν είναι αποτυχία κανενός.
Στο myTherapist, αν νιώσεις ότι χρειάζεσαι αλλαγή, σε στηρίζουμε διακριτικά και οργανωμένα ώστε να βρεις τον επόμενο/η ψυχολόγο που σου ταιριάζει – χωρίς άβολες διαδικασίες, χωρίς ενοχές, χωρίς να μένεις μόνος/η.🌿
Πότε είναι ΟΚ να σκεφτείς αλλαγή ψυχολόγου;
Είναι ΟΚ να σκεφτείς την αλλαγή όταν:
- Δεν νιώθεις ασφαλής να εκφραστείς.
- Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη.
- Νιώθεις συστηματικά ότι δεν ακούγεσαι.
- Οι στόχοι σας δεν ευθυγραμμίζονται.
Δεν είναι ΟΚ να μένεις σε μια θεραπεία που δεν σου προσφέρει χώρο, εξέλιξη ή ασφάλεια, απλώς από φόβο μήπως “τα παρατήσεις”.❌
Long-term care: Η θεραπεία ως εργαλείο ζωής
Η ψυχοθεραπεία δεν είναι “μια κι έξω κρίση”. Δεν είναι κάτι που κάνεις μόνο όταν καταρρέεις. Είναι εργαλείο. Και τα εργαλεία τα πιάνουμε και τα αφήνουμε, όταν τα χρειαζόμαστε.
Μπορεί:
- Να κάνεις θεραπεία για 6 μήνες.
- Να κάνεις παύση.
- Να επιστρέψεις μετά από 2 χρόνια.
- Να ξαναφύγεις.
- Και πάλι να ξαναέρθεις.
Και όλα αυτά να είναι απολύτως υγιή. Η θεραπεία δεν είναι ταυτότητα, είναι στήριξη. Και δεν χρειάζεται να είσαι “αρκετά άσχημα” για να επιστρέψεις. Αρκεί να θες να φροντίσεις τον εαυτό σου.
Αν σκέφτεσαι να σταματήσεις, μην εξαφανιστείς σιωπηλά
Ένα από τα πιο συχνά φαινόμενα στη θεραπεία είναι η σιωπηρή εγκατάλειψη:
Δεν κλείνεις άλλο ραντεβού. Δεν εξηγείς γιατί. Απλώς σταματάς. Όχι επειδή δεν νοιάζεσαι.
Αλλά επειδή:
- Νιώθεις αμφιβολία.
- Νιώθεις αμηχανία.
- Νιώθεις ότι “δεν προχωράς”.
- Δεν ξέρεις πώς να το πεις.
Όμως η συζήτηση αυτή μπορεί να είναι από τις πιο θεραπευτικές στιγμές όλης της διαδικασίας. Ακόμα κι αν τελικά φύγεις , το να το πεις έχει αξία για εσένα και τη θεραπεία σου. Η καλύτερη θεραπεία δεν είναι αυτή που «δεν έχει δυσκολίες». Είναι αυτή που αντέχει τις δυσκολίες και συνεχίζει.
Τελικά, πώς βοηθάει η ψυχοθεραπεία και πότε βλέπω αποτελέσματα;
Η σωστή ερώτηση δεν είναι:
«Δουλεύει ή δεν δουλεύει;»
Είναι:
- «Μαθαίνω κάτι για μένα;»
- «Έχω λίγο περισσότερο χώρο μέσα μου;»
- «Νιώθω λίγο λιγότερο μόνος/η με όσα κουβαλάω;»
Αν η απάντηση είναι έστω και λίγο ναι , τότε κάτι πολύτιμο συμβαίνει. Και αν νιώθεις ότι έχεις κολλήσει; Μίλα. Ρώτα. Αμφισβήτησε. Ζήτησε αλλαγή. Κάνε παύση. Επέστρεψε. Όλα αυτά είναι μέρος της θεραπείας, όχι απόδειξη ότι απέτυχε.
Σε στηρίζουμε να βρεις τον/την ψυχολόγο που πραγματικά σου ταιριάζει. Η αλλαγή δεν είναι αποτυχία - είναι φροντίδα για σένα. Κάνε το πρώτο βήμα για να νιώσεις ξανά ασφαλής.
Βιβλιογραφία
- Horvath, A. O., Del Re, A. C., Flückiger, C., & Symonds, D. (2011). Alliance in individual psychotherapy. Psychotherapy, 48(1), 9–16. https://doi.org/10.1037/a0022186
- Lambert, M. J. (2013). The efficacy and effectiveness of psychotherapy. In M. J. Lambert (Ed.), Bergin and Garfield’s handbook of psychotherapy and behavior change (6th ed., pp. 169–218). Wiley.
- Swift, J. K., & Greenberg, R. P. (2012). Premature discontinuation in adult psychotherapy: A meta-analysis. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 80(4), 547–559. https://doi.org/10.1037/a0028226
